Οδοντιατρικές πράξεις μπορούν να γίνουν και με ύπνωση αντί αναισθησίας
Η ύπνωση κατά την οδοντιατρική πράξη μπορεί να αποτελέσει το "αντίδοτο" της χημικής φαρμακευτικής αναισθησίας για τους ασθενείς που ακολουθούν κάποια ομοιοπαθητική θεραπεία και δεν επιθυμούν τη διατάραξή της, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η οδοντίατρος Νάγια Μπάγια, στην επιστημονική διημερίδα της Ελληνικής Εταιρίας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής, που πραγματοποιείται από χθες, στη Θεσσαλονίκη. Κατά τη διάρκεια της οδοντιατρικής πράξης ενσκήπτει το δίλημμα της αντιδότησης (εξασθένηση των ομοιοπαθητικών φαρμάκων), λόγω των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην αναισθησία, το οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί με την ύπνωση, εξήγησε η κ. Μπάγια. Σημείωσε δε πως η ύπνωση είναι μια μέθοδος που οδηγεί σε μια διαφορετική κατάσταση συνειδητότητας του ατόμου, που ονομάζεται trance και συνοδεύεται από μια σειρά υποκειμενικών αλλαγών, όπως η περιορισμένη ικανότητα προσοχής, η αλλαγή της αντίληψης του σώματος, η αλλαγή της αντίληψης του χρόνου, η αύξηση της ικανότητας πρόσληψης υποβολών κ.ά. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, η οποία βιντεοσκοπείται, ο γιατρός, με διάφορες τεχνικές, όπως η προσήλωση του βλέμματος σε ένα σημείο ή το μέτρημα, καλεί τον ασθενή να σηκώσει ψηλά το χέρι το και σε αυτή τη θέση, εκτός από τη φυσιολογική καταληψία, υποβάλλεται στον ασθενή η αίσθηση του παγωμένου και η αναισθησία. Στη συνέχεια, ο ασθενής ακουμπά με το χέρι του και μεταφέρει την αναισθησία στο σημείο που πρέπει να γίνει η επέμβαση. Η επαφή γιατρού - ασθενή, καθ' όλη τη διάρκεια της επέμβασης, είναι δυνατή και ο ίδιος μπορεί να καθορίσει πότε χρειάζεται διάλειμμα ή ενίσχυση της αναισθησίας. Ωστόσο, σύμφωνα με την κ. Μπάγια, μόλις το 10% των ασθενών υπνωτίζονται πολύ εύκολα, το 10% δεν μπορούν να υπνωτιστούν ή υπνωτίζονται πολύ δύσκολα και το 80% βρίσκεται σε μια μέση κατάσταση. Σύμφωνα με την κ. Μπάγια η θεραπευτική της ύπνωσης, η οποία εφαρμόζεται με επιτυχία εδώ και χρόνια στη Γερμανία, απαντάται σε πολλές κουλτούρες και ιστορικές περιόδους: Πριν από 5.000 χρόνια, οι Αιγύπτιοι και οι Βαβυλώνιοι θεράπευαν με υπνωτικές τεχνικές, οι Σουμέριοι, οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι γνώριζαν το θεραπευτικό ύπνο. Ο οφθαλμίατρος James Braid, στις αρχές του 19ου αιώνα φέρεται να ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο ύπνωση για την trance, έκσταση, που είχε μάθει από τους προκατόχους του, ενώ στην Ινδία, ο James Esdaile, την ίδια χρονική περίοδο, έκανε 1.000 μικρές επεμβάσεις και 300 μεγαλύτερες, από τις οποίες οι 19 ήταν ακρωτηριασμοί, με ύπνωση. |
|
